| Tiyatro Kursu  | Şirket Tiyatrosu
Tiyatro Dünyası
Tiyatro Dünyası Bu Sahnede...
 
Ana Sayfa  |  Hakkımızda  |  Yazılar  |  Haberler  |  Yazarlar  |  Tiyatro Oyunları  |  Tiyatro Grupları  |  Sanatçılar  |  Kaynak  |  Duyuru Panosu  |
%100lere Rağmen Sıfırnoktaiki
Şahin Adıgüzel



Orada bir tiyatro var! Var! Hani şu sırça köşklerinde oturup, kimin tiyatro yapıp yapamayacağına karar verme hakkına sahip sanat yapıcılarının, onaylamadığı ve ismini onlardan alan, Tiyatro Sıfırnoktaiki.

Evet bu isim, onları onaylamayan sanat yapıcılarından doğdu. Çünkü tiyatro yapmak isteyen kişiler, konservatuvar ya da güzel sanatlar fakültesi mezunu olmalıydılar yoksa bu işi yapamazlardı. Oysa okullu olmadıkları halde yaptılar! Yapıyorlar! Hem de tiyatronun kendilerinde/kendileriyle varolduğunu zanneden, savunan konservatuvarlılardan çok daha cesur, çok daha samimi ve profesyonel!

Evet onlar kendilerini, temellerinden aldıkları ‘amatör ruhla’ amatör olarak tanımlıyorlar. Oysa egemenler (tiyatro sanatını kendine özgü sanan konservatuvarlılar) ’amatör’ kelimesini okullarından aldıkları benmerkezci ruhları ve kendilerine dönük bakış açıları nedeniyle bu işe yaklaştırmaktan korktukları (ki bu kendi hiçliklerine olan korkuları sanıyorum) okullu olmayan tiyatro sanatçıları için kullanıyorlar.

Ne yazık ki onların tutunabildikleri tek şeydir bu! Bir zaman gelir bu işi yapmaları için yüreklendirmekten korkan sanat yapıcıları, kendilerinin var edemeyeceği zeka, yetenek ve yaratıcılıkla karşılaştıklarında sahte gülüşleri ve şen kahkalarıyla sizleri destekliyor görünürler! Bir oryantalist yaklaşımıyla elbet. Çünkü ‘amatör’ler artık başarılıdır ve desteklenmelidir! Sözün doğrusu, barikat olmak için yapacak bir şeyleri kalmamıştır artık ve karşılarına almaktansa yanında olmak işlerine gelir.

Evet Tiyatro sıfırnoktaiki, Türk tiyatrosunda kendilerine yaratmaya çalıştıkları % 0.2 paydan aldıkları güçle bir de tiyatro yuvasına sahip oldular artık. Birliktelik ve dayanışma kavramlarının çürütülmediği, özünde yaşatıldığı bir yuva. Kendi varlıkları üzerinden bir dünya yaratmak yerine, başkaca tiyatrolara da kapılarını ve samimiyetlerini açan genç ve zeki insanlardan oluşan bir topluluk.

Uzun süredir kendi provalarımın yoğunluğundan, bir türlü oyunlarına gitme fırsatım olmamıştı. Nihayet geçtiğimiz Salı günü, Philip Ridley’in yazdığı ’Kainatın en hızlı saati’ adlı oyunlarını görebildim. Girer girmez odanın içinde morötesi ışığın karşısında, yalnızca boxer ile oturan kişi, cesur bir oyunun yaşanacağı mesajını veriyor size: Cougar (Korhan Soydan) adlı karekterin sözsüz oyunculuğu ile başbaşasınız. Duruşunda bir güven ve rahatlık hakim. Hayal dünyanız bu noktadan itibaren harekete geçmeye başlıyor. Cougar’ın yaşayışını süzüyorsunuz beyninizde… Nasıl bir adam? O ışığın karşısında ne yapıyor? Neden çıplak?

Gözünüzdeki verilerle bir yaşam çiziyorsunuz Cougar adına. Kısa bir süre sonra CaptainTock (Güçlü Yalçıner) giriyor sahneye. Öylesine sade, öylesine gerçek bir karakter yaratmış ki! Ve oyunun sonuna kadar yarattığı karakter ve tepkilerin gerçekliği, heyecana boğuyor sizi. Her saniye CaptainTock’ın gerçekliğini yaşıyorsunuz. CaptainTock’ın her dokunuşu, bakışlarına yüklediği anlam, ana karekterimiz Cougar ile olan yaşamsal ilişkisini bütünüyle veriyor size. Bir süre yalnızca CaptainTock’un oyunculuğu ve ana karakterin sözsüz oyunculuğu ile birliktesiniz. Bu tam karşısında Cougar’ın CaptainTock ile arasındaki yaşamsal ilişkinin nasıl olduğu sorusunu daha da tetikliyor sizde. Yalnızca CaptainTock konuşuyor ve bu Cougar’ın vereceği tepkiler üzerinde daha da merak uyandırıyor. Önceleri yine sözsüz tepkiler oluyor, ancak bu karakterin nasıl bir dünyası olduğunu netleştirmiyor sizde. En önemlisi aralarındaki ilişkiyi aydınlatmıyor.

Kısa bir süre sonra, ağzından ilk replik çıkıyor ana karakterimizin, belki de o ana kadar çizdiğiniz karakterin beklentisinden kaynaklı bir hayal kırıklığı yaşıyorsunuz. Cougar’ın ne sesinde, ne de tonlamasında, aralarındaki yaşamsal ilişkiyi hissettirecek dokunuşları alamıyorsunuz. Öyle ki, oyunun sonuna kadar umut ediyorsunuz o ilişkiyi, fakat ne yazık ki Cougar adlı karakterimiz, beden ve replikten ibaret kalıyor.

Oynanmakta olan oyun ya da oynamakta olan oyuncu birbiri ardından gelen küçük dokunuşlardan, izleyicinin duyumlarını uyandıran duygu ve bilgi parçacıklarından oluşan bir dizi izlenimdir. İyi bir oyun ya da oyuncu, böyle pek çok ileti yollar; çoğu zaman aynı anda birden fazla, kalabalık oluşturacak, birbiriyle kesişecek, örtüşecek şekilde… Zihin, duygular, bellek, imgelem vb. seyircide tümü uyandırılır. Captain, aralarındaki ilişkiyi o kadar net çiziyor ve bu dokunuşları öylesine hissettiriyor ki, belki de Cougar, onun karşısında sönümleniyor. Bu gibi oyunculuklarda izlenimler dağılmıştır; tek bir dosya içinde sıralanırlar. Aralardaki boşluklarda ise yürek uyuyabilir; us, günün çeşitli sorunlarına, akşam yemeği düşüncesine uzanır gider.

Benzer durumları yaşlı ve bakımsız ev sahibesi (Banu Çiçek Barutçugil) de yaşatıyor. Bedenindeki yaşlılık ve güçsüzlük belirtilerine karşılık tapteze ses tonu ve devinimini birçok yerde yitiren titremeleri oyunun bütününde ve özel olarak da CaptainTock’ta yakaladığınız gerçeklikten alıp, sorgulamaya itiyor sizi. Beden devinimleri neden ve neye göre duraksıyor? Zaman zaman duraksaması bir sebep olabilir.. ama ne? Üzerine bir araştırma yapılmış ve bilinçli bir tercih olarak oturduğu ve konuşmaya başladığı anlarda duraksaması, oyuncu ya da yöneten tarafından yorumlanmış olabilir mi? Bunların hepsi gerçeklikten alıyor sizi. Bu bir yöntem olabilir ama oyunun genelinde öyle bir yorumlama görünmüyor, dolayısıyla oyuna yabancılaşmıyor, uzaklaşıyorsunuz.

Cougar, ruhunu tümüyle dış görünüşüne hapsetmiş, bencil, kendinden başka her şeyi yoksayan, sevgi duymayan, yaşlılık kompleksi içerisindeki bir karakter. Captain Tock, Cougar’a olan tutkusu nedeniyle, her türlü aşağılanmayı, baskıyı ve kullanılmayı yalnızca birkaç dokunuş umuduyla kabulleniyor. Öyle ki Cougar’ın salt sevişmek ve yok etmek için evine birilerini davet ettiği günler, saatlerce sokaklarda dolaşmaya boğun eğmiş delicesine aşık biri.

Oyun Cougar’ın yeni avı üzerinden gelişmeye başlar. Bir parti hazırlığı içerisindedirler. Geçmiş on iki yılda olduğu gibi, bu yıl da ondukuzuncu yaş gününü kutlama hazırlığındadır. Bugünkü avı ise bir hastanede karşılaştığı, ağabeyi ölmek üzere olan on beş yaşındaki bir çocuk. Her ne kadar Captain bu durumu engellemek istese de başarılı olamaz. Tüm itirazlarına karşılık Cougar, partinin hayata geçmesi için Captain üzerinde baskı oluşturur. Nihayet beklenen misafir Foctrot (Barış Gönenen) gelir. Cougar bu sıra odada değildir. Ve onu Captain karşılar…

Oyunun burasında, Foctrot ve Captain’den aldığınız keyifli dokunuşların içerisine dalıyorsunuz bir süre. Bir süre sonra da Cougar yeniden sahneye çıkıyor. Az sonra kendi arzuları doğrultusunda sürdüreceğini planladığı parti oluşacak. Foctrot’un sabırsız, şapşal, gelenekçi ve doğurmak üzere olan sevgilisi (Iraz Yöntem), tüm planlarını tersine çevirir Cougar’ın. Ve seyirci ve oyuncu nefesinin birleştiği bir sona gidiş; bir son!. Seyretmeli!

‘Kainatın en hızlı saati’ adlı oyunun bütününde %100’ lüklerin birçoğunun hissettiremediği iyi bir oyun olduğuna yönelik dokunuşları % 0.2 ile hissediyorsunuz. Emeklerine ve yüreklerine sağlık!

Şahin Adıgüzel

Yazarın Tüm Yazıları


Paylaş      
Yorumlar

Bu Oyun Hakkındaki Görüşlerinizi Paylaşın !

İsim
Mail  (Yayınlanmayacak)
Yorum
Güvenlik Kodu= 813
Lütfen bu kodu yandaki kutuya yazınız
 

    Son Eklenen Yazılar     En Çok Okunan Güncel Yazılar
Süt Kardeşler - Süheyl Behzat Uygur Tiyatrosu 2020
Atam Siz Rahat Uyuyun Gençleriniz Size Layık - Yıllar Sonra 'Satıcı'nın Ölümü' - Bir Büyük Sanatçı Argun Kınal'a Veda
    Tüm Tiyatro Yazıları

    Bu Tarihte Yayınlanan Diğer Yazılar
    Bu yazının yayınlandığı tarihte gündemdeki diğer yazılar aşağıda listelenmiştir...

  • Kız Hande, Bu Öfke Bu Kin Niye (Üstün Akmen) - 6/21/2011
  • Anlaşıldı, Bu Limana Başka Balık Vurmuyor (Üstün Akmen) - 6/21/2011
  • Onlara Öcü Ama Sana Cici (M. Erkul Eğilmez) - 6/20/2011
  • Kabare Ortamında Oynanması Gereken Bir Oyun: Ayışığı Tarifesi - Tiyatroadam'ın Yeni Oyunu: Generaller, Savaş ve Barbekü (Üstün Akmen) - 6/14/2011
  • Vermeyince Başbakan, Ne Etsin Suat Arıkan: Senfonik Minyatür (Üstün Akmen) - 6/14/2011
  • Uluslararası 27. Denizli Amatör Tiyatro Festivali'nin Ardından (Hakan Yozcu) - 6/14/2011
  • KOÜ GSF ya Beraber Gitmelidir ya da Beraber Kalmalıdır!!! (İhsan Ata) - 6/14/2011
  • Ölüm İstiyordu MEDEA (Pınar Çekirge - Mehmet Serhat Akın) - 6/14/2011
  • Ünver Çağdaş Hiçyılmaz'a Veda Konuşması (Melih Anık) - 6/13/2011
  • Bir İnsanlık Tragedyası… Kadın Sığınağı (İhsan Ata) - 6/13/2011
  • %100lere Rağmen Sıfırnoktaiki (Şahin Adıgüzel) - 6/13/2011
  • Bedensiz Kadın ya da Vicdan ya da İlahi Adalet! (Savaş Aykılıç) - 6/13/2011
  • Küçük Harfler Büyük Düşler (Savaş Aykılıç) - 6/13/2011
  • Adı Afife (Yurdagül Yurtseven) - 6/13/2011
  • Baba ve iki oğlunun kara komedisi: Annem Yokken Çok Güleriz (Üstün Akmen) - 6/10/2011
  • Hepimizin İçindeki -Vahşet Tanrısı- (Savaş Aykılıç) - 6/10/2011
  • Oyunlar Kaça Ayrılır? (Melih Anık) - 6/10/2011
  • 20. Yılında Tiyatro Stüdyosu’ndan Dört Dörtlük bir Çehov yorumu; Vanya Dayı (İhsan Ata) - 6/10/2011
  • Farklı Yaşantı ile Kadınlar (Metin Boran) - 6/8/2011
  • Sözüm Sahneden Dışarı Meclisten İçeri (Nejdet Erdem) - 6/8/2011
  • Tiyatro Gaga, Tiyatromuza Fırtına Gibi Girdi, Hoşgeldi: Cam (Üstün Akmen) - 6/8/2011
  • Allahüekber! Gel Buraya -Ucube- (Metin Boran) - 6/8/2011
  • Hayali Gözlükler Gerçek Olup Takıldı (M. Erkul Eğilmez) - 6/8/2011
  • Hıfzı Topuz'dan Nazım Hikmet Romanı (Üstün Akmen) - 6/8/2011
  • Bir Oyun Üzerine 4000 Karakterlik Eleştiri (Melih Anık) - 6/4/2011
  • Bir şeyi anlatmanın kaç yolu var? (Fatma Babuşçu) - 6/4/2011
  • Bir Sahnedir Trabzon (Fatma Babuşçu) - 6/4/2011
  • Trabzon Şenlenecek (Fatma Babuşçu) - 6/4/2011
  • Talimhane Tiyatrosu - Mehmet Ergen ve Yastık Adam (Savaş Aykılıç) - 6/1/2011
  • Türksoy Tiyatro Toplantısı (Hakan Yozcu) - 6/1/2011
  • Merve Engin ve Cemmedia Gabriellina: Kıyıya Oturmanın Böylesi (Üstün Akmen) - 6/1/2011
  • Festivalle Bir Hafta - Antalya DT Uluslararası Tiyatro Festivali (Gılman Kahyaoğlu Peremeci) - 5/31/2011
  • Yaşasın Tiyatro ve Artık Şişeden Çıksın Arılar (Melih Anık) - 5/28/2011
  • İsmene, Ritsos ve Berksoy (Metin Boran) - 5/28/2011
  • Simon'dan Baba-Kız Öyküsü: Ben Sinema Artisti Olmak İstiyorum (Üstün Akmen) - 5/23/2011
  • Engelleri Kaldırmak Yetmiyor (Berkan Karasu) - 5/23/2011
  • Karanlıkta Boşluğa Düşenler - Yeni Bir Yaşam İçin (Metin Boran) - 5/23/2011
  • Kamuya Açık Alanda Bozgunculuk - Profesyonel (Kübranur Ayar) - 5/23/2011
  • Sanat Engel Tanımıyor (Yurdagül Yurtseven) - 5/23/2011
  • Benim Korku Tünelim (Gülin Dede Tekin) - 5/20/2011
  • Müthiş Bir Kolektivite ve Titiz Çalışma Ürünü: Tehlikeli İlişkiler (Üstün Akmen) - 5/19/2011


  • Tiyatro Kursu Başlıyor!
    17 Şubat'tan itibaren her PAZARTESİ Kadıköy'de!
    Çalışanlara yönelik hobi sınıfı!



    Duyuru Panosu!



    Son Eklenen Tiyatro Oyunları

         Güncel Yazılar

    Yazar olmak ister misiniz?
    Yazar olarak tiyatrodunyasi.com ailesine katılmak, yazılarınızı yüzbinlerce tiyatroseverle paylaşmak isterseniz tiyatrodunyasi@tiyatrodunyasi.com adresine mail gönderebilirsiniz...

    Mail Listemize Üye Olun

         Güncel Haberler
    Hangisi Karısı, 5. Sezonunda!
    Istanbul Fringe Festival - Uluslararası Performans Sanatları Festivali (18-22 Eylül 2019)

    Tiyatro Dünyası'nı takip Edin
     
     |